popuszczać


popuszczać
popuszczać I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa, popuszczaćam, popuszczaća, popuszczaćają, popuszczaćany {{/stl_8}}– popuścić {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIIb, popuszczaćpuszczę, popuszczaćci, popuszczaćpuść, popuszczaćpuszczony {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'sprawiać, że coś staje się mniej napięte, naciągnięte; też: puszczać, zwalniać coś w jakimś stopniu, po trochu': {{/stl_7}}{{stl_10}}Popuścić ciasno zawiązany węzeł. Popuszczać popręgi koniom. Popuścić pół metra liny. Popuściło wiązanie u twoich nart. Popuszczajcie ostrożnie w dół. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'przyjmować w stosunku do kogoś łagodniejsze metody postępowania, łagodzić stosowane wobec kogoś rygory, kary, dawać więcej swobody': {{/stl_7}}{{stl_10}}Sąsiedzi za bardzo popuszczają dzieciom. Dowódca im trochę popuścił pod koniec szkolenia. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'oddawać w niewielkiej ilości mocz, kał, gazy, nie mogąc opanować odruchów fizjologicznych': {{/stl_7}}{{stl_10}}Popuścić ze strachu. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot., zwykle dk {{/stl_8}}{{stl_7}}'najczęściej w formie zaprzeczonej: odstępować od czegoś, ustępować, rezygnować z czegoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Nie popuścił żadnej dziewczynie. Ani myślę popuszczać, odbiorę co mi się należy. Nie popuszczę draniowi! {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}popuszczać II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. dk VIIIa {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'puścić, wypuścić wiele czegoś lub wiele osób': {{/stl_7}}{{stl_10}}Popuszczać kury na podwórze. Popuszczali złodziei z więzień. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o większej liczbie czegoś: puścić, przestać mocno trzymać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Popuszczały zabezpieczenia, liny. Szwy popuszczały na ranie. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • popuszczać — I, popuszczaćam, popuszczaćasz, popuszczaćają, popuszczaćaj, popuszczaćał, popuszczaćany 1. ndk → popuścić 2. dk «puścić (wypuścić, wpuścić) gdzieś wielu albo wiele czegoś» Popuszczać konie na łąkę. Popuszczać baloniki, latawce. 3. dk «o większej …   Słownik języka polskiego

  • popuszczać — Popuścić, puścić cugle (cugli), wędzidła, wodze komuś, czemuś «osłabić rygor, pofolgować, dać możność swobodnego działania»: Sowiety nie mogą popuścić cugli państwom satelickim, ponieważ doprowadziłoby to do rozpadu Związku Sowieckiego. J.… …   Słownik frazeologiczny

  • popuszczać – popuścić cugli — {{/stl 13}}{{stl 8}}{komuś} {{/stl 8}}{{stl 7}} ograniczać kontrolę nad kimś, rygor; dawać komuś większą swobodę działania : {{/stl 7}}{{stl 10}}Stopniowo popuszczano cugli wychowankom poprawczaka. Ojciec za bardzo popuścił cugli synowi. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • popuszczać – popuścić pasa — {{/stl 13}}{{stl 7}} dużo i smacznie jeść, obżerać się; nie żałować sobie na jedzenie {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nie popuszczać komuś — Nie poddawać się; nie wybaczać Eng. Not to give in; not to forgive; to make no concessions …   Słownik Polskiego slangu

  • popuścić — dk VIa, popuścićpuszczę, popuścićcisz, popuścićpuść, popuścićcił, popuścićpuszczony popuszczać ndk I, popuścićam, popuścićasz, popuścićają, popuścićaj, popuścićał, popuścićany 1. «zmniejszyć siłę napięcia czegoś, puścić, zwolnić coś częściowo;… …   Słownik języka polskiego

  • pas — 1. Cios, chwyt poniżej pasa «posunięcie niezgodne z przyjętymi normami etycznymi, postępek nieszlachetny, nieetyczny» 2. Coś (jest) za pasem «coś wkrótce nastąpi, już się zbliża»: Był zmierzch i grudzień za pasem, ale czas łagodny i cichy. M.… …   Słownik frazeologiczny

  • popuścić — Popuścić, puścić cugle (cugli), wędzidła, wodze komuś, czemuś «osłabić rygor, pofolgować, dać możność swobodnego działania»: Sowiety nie mogą popuścić cugli państwom satelickim, ponieważ doprowadziłoby to do rozpadu Związku Sowieckiego. J.… …   Słownik frazeologiczny

  • luzować — ndk IV, luzowaćzuję, luzowaćzujesz, luzowaćzuj, luzowaćował, luzowaćowany 1. «zastępować, zmieniać kogoś (głównie na warcie, przy pracy)» Luzować wartę. Luzowane oddziały piechoty szły na odpoczynek. Druga zmiana luzuje pierwszą. 2. «puszczać… …   Słownik języka polskiego

  • pas — I m IV, D. a, Ms. passie; lm M. y 1. «długi, wąski kawałek skóry, tkaniny itp. noszony na ubraniu (zwykle w talii)» Pas skórzany, plastikowy. Ściskać się pasem. Pas do spodni, do płaszcza (od spodni, od płaszcza). Zapiąć, poprawić pas. Spiąć… …   Słownik języka polskiego